வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள்: குழந்தை வளர்ப்பில் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களும் நன்மைகளும்

 

தாய்மை என்பது அன்பு, அர்ப்பணிப்பு, பொறுப்பு மற்றும் பொறுமை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு முக்கியமான வாழ்க்கைப் பயணம். அதேவேளை, வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் தங்களுடைய தொழில் வாழ்க்கையையும் குடும்பப் பொறுப்புகளையும் சமநிலைப்படுத்த வேண்டிய சூழ்நிலையை எதிர்கொள்கின்றனர்.

வேலைக்குச் செல்லும் பெண்களால் தங்களுடைய குழந்தைகளையும் குடும்பத்தையும் சரியாகப் பராமரிக்க முடியாது என்ற கருத்து சமூகத்தில் சில நேரங்களில் காணப்படுகிறது. வேலைப்பளு காரணமாகக் குழந்தைகளுக்கு போதிய நேரம் ஒதுக்க முடியாது என்றும், குழந்தைகளின் வளர்ச்சியில் தாய்மார்கள் முழுமையாகப் பங்கேற்க முடியாது என்றும் சிலர் கருதுகின்றனர்.

ஆனால், இந்தக் கருத்து எல்லாச் சூழ்நிலைகளுக்கும் பொருந்தாது. குழந்தை வளர்ப்பில் தாய்மார்கள் செலவிடும் நேரத்தின் அளவு மட்டுமல்லாமல், அந்த நேரத்தில் அவர்கள் குழந்தைகளுடன் எவ்வாறு தொடர்புகொள்கிறார்கள் என்பதும் முக்கியமானது.

வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே குழந்தைகளின் தன்னம்பிக்கை, சுயசார்பு மற்றும் வாழ்க்கைத் திறன்களின் வளர்ச்சிக்குப் பங்களிக்கக்கூடும். அதேவேளை, வேலைப்பளுவால் ஏற்படும் மன அழுத்தத்தைச் சரியாகக் கையாள்வதும் அவசியமாகும்.

1. வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்களால் குழந்தைகளுடன் வலுவான உணர்வுப்பூர்வமான உறவை உருவாக்க முடியுமா?

ஒரு தாய் நாள் முழுவதும் குழந்தையுடன் இருக்க முடியவில்லை என்பதற்காக, அந்தக் குழந்தையுடன் வலுவான உணர்வுப்பூர்வமான உறவை உருவாக்க முடியாது என்று அர்த்தமல்ல.

குழந்தைகளுடன் செலவிடும் நேரத்தில் அவர்களுக்கு முழுமையான கவனம் செலுத்துவது மிகவும் முக்கியமானது. உதாரணமாக, தினமும் 15 நிமிடங்களாவது குழந்தையுடன் இடையூறுகள் இல்லாமல் நேரத்தைச் செலவிடலாம்.

அந்த நேரத்தில் தாய்மார்கள் செய்யக்கூடிய சில விடயங்கள்:

• குழந்தை பேசுவதைப் பொறுமையாகக் கேட்டல்.
• குழந்தையின் உணர்வுகளையும் தேவைகளையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சித்தல்.
• அன்பாகப் பேசுதல் மற்றும் அரவணைத்தல்.
• குழந்தையுடன் விளையாடுதல் அல்லது அவர்களுக்குப் பிடித்த செயல்களில் ஈடுபடுதல்.
• குழந்தை எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைப் பற்றி உரையாடுதல்.
• குழந்தையின் முயற்சிகளையும் சாதனைகளையும் பாராட்டுதல்.

இத்தகைய செயல்கள் குழந்தைகள் தங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒருவர் தங்களுடன் இருக்கிறார் என்ற பாதுகாப்பான உணர்வைப் பெற உதவலாம்.

இங்கு கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால், 15 நிமிடங்கள் என்பது ஒரு நடைமுறை உதாரணம் மட்டுமே. குழந்தையின் வயது, தேவைகள் மற்றும் குடும்பச் சூழ்நிலையைப் பொறுத்து அவர்களுக்குத் தேவையான நேரம் மாறுபடலாம். நேரத்தின் அளவைவிட, குழந்தையுடன் செலவிடும் நேரத்தின் தரமும் தொடர்ச்சியான அன்பும் கவனமும் முக்கியமானவை.

2. வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் குழந்தைகளுக்கு முன்மாதிரியாக இருக்கிறார்கள்

குழந்தைகள் தங்களுடைய பெற்றோர்களைக் கவனித்துப் பல வாழ்க்கைப் பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்கின்றனர். பெற்றோர்கள் எவ்வாறு பேசுகிறார்கள், பிரச்சினைகளை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறார்கள், நேரத்தை எவ்வாறு நிர்வகிக்கிறார்கள் என்பவற்றை அவர்கள் கவனிக்கிறார்கள்.

வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் தங்களுடைய அன்றாட வாழ்க்கையின் மூலம் குழந்தைகளுக்கு பல திறன்களை அறிமுகப்படுத்த முடியும்.

உதாரணமாக, வேலைக்கும் குடும்பத்திற்கும் இடையில் நேரத்தைச் சரியாகப் பகிர்ந்துகொள்வது, வேலைகளைத் திட்டமிடுவது, சவால்களை எதிர்கொள்வது, பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பது போன்றவற்றை குழந்தைகள் பெற்றோரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளலாம்.

அதேபோல், வீட்டுப் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்வது, உணவு தயாரிப்பதில் உதவுவது, தங்களுடைய பொருட்களை ஒழுங்குபடுத்துவது போன்ற சுயசார்புத் திறன்களையும் குழந்தைகளுக்குப் பழக்கப்படுத்தலாம்.

இவை அனைத்தையும் தாய்மார்கள் தனியாகச் செய்ய வேண்டும் என்பது பொருளல்ல. குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலம் குழந்தைகளுக்கு ஒத்துழைப்பு மற்றும் பொறுப்புணர்வு போன்ற பண்புகளையும் கற்றுக்கொடுக்க முடியும்.

3. தாயின் தொழில் வாழ்க்கை குழந்தைகளின் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்க உதவுமா?

வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் தங்களுடைய பொறுப்புகளை நிறைவேற்றுவதையும் சவால்களை எதிர்கொள்வதையும் குழந்தைகள் கவனிக்கும்போது, முயற்சி, விடாமுயற்சி மற்றும் தன்னம்பிக்கை போன்ற பண்புகளைப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

குறிப்பாக, பெண் குழந்தைகள் தங்களுடைய தாய்மார்கள் கல்வி, தொழில் மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கையில் பங்கேற்பதைப் பார்ப்பதன் மூலம் பெண்களின் திறன்கள் மற்றும் வாய்ப்புகள் குறித்து நேர்மறையான எண்ணங்களை வளர்த்துக்கொள்ளலாம்.

மேலும், ஒரு பெண் தனது திறமைகளை வளர்த்துக்கொண்டு, தொழில்முறை முன்னேற்றத்தை அடைந்து, பொருளாதார ரீதியாகச் சுயசார்புடன் வாழ முடியும் என்பதற்கும் தாயின் வாழ்க்கை ஒரு முன்மாதிரியாக அமையலாம்.

இருப்பினும், வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்களின் குழந்தைகள் அனைவரும் கட்டாயம் அதிகத் தன்னம்பிக்கையுடன் வளர்வார்கள் என்று கூற முடியாது. குழந்தையின் தனிப்பட்ட இயல்பு, குடும்பச் சூழல், பெற்றோரின் ஆதரவு மற்றும் பல்வேறு சமூகக் காரணிகளும் அவர்களின் வளர்ச்சியில் பங்கு வகிக்கின்றன.

4. வேலைப்பளுவால் ஏற்படும் மன அழுத்தம் குழந்தை வளர்ப்பைப் பாதிக்குமா?

வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் எதிர்கொள்ளும் முக்கியமான சவால்களில் ஒன்று மன அழுத்தம் (Stress) ஆகும்.

அலுவலகப் பொறுப்புகள், காலக்கெடுக்கள், பயணம், உடல் சோர்வு மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகள் ஆகியவை ஒரே நேரத்தில் அதிகரிக்கும்போது மன அழுத்தம் ஏற்படலாம்.

சில நேரங்களில், வேலை இடத்தில் ஏற்பட்ட மன அழுத்தத்தை வீட்டிற்குக் கொண்டுவருவதால், தாய்மார்களுக்குத் தெரியாமலேயே குழந்தைகளிடம் கோபமாகப் பேசுவது, பொறுமையிழப்பது அல்லது குழந்தைகளின் தேவைகளுக்கு உடனடியாகப் பதிலளிக்க முடியாமல் போவது போன்ற சூழ்நிலைகள் உருவாகலாம்.

இதனால் குழந்தைகளுக்கும் தாய்மார்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பும் உணர்வுப்பூர்வமான நெருக்கமும் பாதிக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.

சில குழந்தைகள் தாயின் சோர்வையும் மனநிலையையும் புரிந்துகொள்ளாமல், தங்களுக்குப் போதிய கவனம் கிடைக்கவில்லை என்று உணரலாம். இதனால் அவர்கள் வருத்தம், ஏமாற்றம் அல்லது தனிமை போன்ற உணர்வுகளை அனுபவிக்கக்கூடும்.

எனவே, வேலைப்பளுவை நிர்வகிப்பதுடன், தாய்மார்களின் உடல் மற்றும் மனநலத்திற்கும் போதிய கவனம் செலுத்துவது அவசியமாகும்.

5. வேலை மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கையை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்தலாம்?

வேலை மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு இடையில் சமநிலையை ஏற்படுத்துவது எப்போதும் எளிதானதல்ல. இருப்பினும், சில நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் இந்தச் சவாலைச் சமாளிக்க முயற்சி செய்யலாம்.

நேரத்தைத் திட்டமிடுங்கள்: அன்றாட வேலைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, முக்கியமான குடும்பச் செயல்களுக்கான நேரத்தையும் திட்டமிடுங்கள்.

குழந்தைகளுடன் தரமான நேரத்தைச் செலவிடுங்கள்: வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு வந்ததும், இயன்றவரை குழந்தைகளுடன் உரையாடவும், விளையாடவும், அவர்களின் அன்றாட அனுபவங்களைக் கேட்டறியவும் நேரம் ஒதுக்குங்கள்.

குடும்ப உறுப்பினர்களின் உதவியைப் பெறுங்கள்: குழந்தை வளர்ப்பு மற்றும் வீட்டு வேலைகள் அனைத்தையும் தனியாகச் செய்ய முயற்சிக்க வேண்டியதில்லை. துணைவர் மற்றும் பிற குடும்ப உறுப்பினர்களுடன் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.

மன அழுத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்துங்கள்: போதிய ஓய்வு, சீரான தூக்கம், உடற்பயிற்சி மற்றும் உங்களுக்குப் பிடித்த செயல்களுக்கு நேரம் ஒதுக்குதல் போன்றவை மனநலத்தைப் பேண உதவலாம்.

குழந்தைகளின் உணர்வுகளைக் கவனியுங்கள்: குழந்தைகள் பேசும்போது அவர்களைத் தடுக்காமல் கேளுங்கள். அவர்கள் தங்களுடைய உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்குங்கள்.

உங்களிடமே அதிக எதிர்பார்ப்புகளைச் சுமத்தாதீர்கள்: ஒவ்வொரு நாளும் எல்லாவற்றையும் முழுமையாகச் செய்து முடிக்க முடியாது. சில நாட்களில் வேலை அதிகமாக இருக்கலாம்; சில நாட்களில் குடும்பத்திற்குக் கூடுதல் நேரம் ஒதுக்க முடியும். இந்த வேறுபாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு, உங்களுடைய நலனையும் கவனித்துக்கொள்ளுங்கள்.

6. குழந்தைகளுக்கு எப்போதும் அருகில் இருப்பதைவிட, அவர்களுடன் உணர்வுப்பூர்வமாக இணைந்திருப்பது முக்கியம்

குழந்தைகளுடன் 24 மணி நேரமும் இருப்பதுதான் சிறந்த பெற்றோராக இருப்பதற்கான ஒரே வழி அல்ல. குழந்தைகளின் தேவைகளைப் புரிந்துகொள்வது, அவர்களுக்கு அன்பையும் பாதுகாப்பையும் வழங்குவது, அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிப்பது மற்றும் தேவையான நேரத்தில் ஆதரவாக இருப்பது ஆகியவையும் முக்கியமானவை.

அதே நேரத்தில், குழந்தைகளுக்கு எவ்வளவு நேரம் தேவைப்படுகிறது என்பது அவர்களின் வயது, வளர்ச்சி நிலை மற்றும் தனிப்பட்ட தேவைகளைப் பொறுத்து மாறுபடும். எனவே, நேரத்தின் தரத்தில் கவனம் செலுத்துவதுடன், குழந்தைகளுக்குத் தேவையான அளவு நேரத்தையும் தொடர்ச்சியான கவனத்தையும் வழங்குவது அவசியம்.

தாய்மார்கள் வேலைக்குச் செல்வது தவறானது என்ற குற்ற உணர்வை ஏற்படுத்திக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, வேலை மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கையை ஆரோக்கியமான முறையில் ஒருங்கிணைக்க முயற்சிப்பது சிறந்த அணுகுமுறையாகும்.

குழந்தை வளர்ப்பு மற்றும் பெற்றோரின் மனநலம்: அறிவியல் ஆய்வுகள் கூறுவது என்ன?

குழந்தைகளின் ஆரோக்கியமான வளர்ச்சியில் பெற்றோரின் அன்பு, கவனம், உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல் மற்றும் தேவையான நேரத்தில் ஆதரவளித்தல் ஆகியவை முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) வெளியிட்டுள்ள குழந்தைகளின் ஆரம்பகால வளர்ச்சி வழிகாட்டுதலின்படி, குழந்தைகளின் வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதற்கு அவர்களுடைய தேவைகளுக்குப் பதிலளிக்கும் பராமரிப்பும் ஆரம்பகாலக் கற்றல் வாய்ப்புகளும் அவசியமானவை.

Harvard University-யின் குழந்தை வளர்ச்சி ஆய்வு மையம் விளக்கும் “Serve and Return” என்ற கருத்தின்படி, குழந்தைகள் பேசும்போதும் சைகைகள் காட்டும்போதும் அவர்களுடைய பெற்றோர் அல்லது பராமரிப்பாளர்கள் கவனத்துடன் பதிலளிப்பது குழந்தைகளின் மொழி, சமூகத் திறன்கள் மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமான வளர்ச்சிக்கு உதவுகிறது.

அதேவேளை, பெற்றோரின் மனநலத்தையும் புறக்கணிக்க முடியாது. வேலைப்பளு, பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகள் போன்றவை பெற்றோருக்கு மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். எனவே, குழந்தைகளின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதுடன், பெற்றோர்களுக்குத் தேவையான ஓய்வு, குடும்ப ஆதரவு மற்றும் மனநலச் சேவைகளையும் உறுதிப்படுத்துவது முக்கியம்.

வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்களைப் பற்றிய ஒரு முறையான ஆய்வுத் தொகுப்பும் மெட்டா-பகுப்பாய்வும், தாயின் வேலைநிலைக்கும் குழந்தைகளின் மனநலத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு ஒரே மாதிரியாக இல்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. வேலை நேரம், வேலைக்குத் திரும்பும் காலம் மற்றும் குடும்பச் சூழ்நிலை போன்ற பல்வேறு காரணிகளைப் பொறுத்து முடிவுகள் மாறுபடுகின்றன. எனவே, தாய்மார்கள் வேலைக்குச் செல்வதே குழந்தைகளின் வளர்ச்சிக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்று பொதுவாகக் கூறுவது அறிவியல் ஆதாரங்களால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

முடிவுரை

வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்கள் தொழில் வாழ்க்கையையும் குழந்தை வளர்ப்பையும் ஒருங்கிணைக்கும் போது பல சவால்களை எதிர்கொள்ளலாம். அதேவேளை, தங்களுடைய வாழ்க்கை அனுபவங்கள், பொறுப்புணர்வு, நேர மேலாண்மை மற்றும் விடாமுயற்சி ஆகியவற்றின் மூலம் குழந்தைகளுக்கு நல்ல முன்மாதிரியாகவும் இருக்க முடியும்.

குழந்தைகளின் வளர்ச்சியில் முக்கியமானவை தாய்மார்கள் வீட்டில் செலவிடும் நேரம் மட்டுமல்ல. அன்பு, கவனம், பாதுகாப்பு, உரையாடல் மற்றும் தொடர்ச்சியான ஆதரவு ஆகியவையும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

எனவே, வேலைக்குச் செல்லும் ஒவ்வொரு தாயும் தன்னை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுக் குற்ற உணர்வுக்கு ஆளாகாமல், தன்னுடைய சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற வகையில் குழந்தைகளுடன் வலுவான உறவை உருவாக்க முயற்சிக்க வேண்டும்.

ஒரு சிறந்த தாயாக இருப்பது எல்லா நேரங்களிலும் குழந்தைகளுடன் இருப்பது மட்டுமல்ல; குழந்தைகள் உங்களுடன் இருக்கும்போது அவர்கள் அன்பாகவும் பாதுகாப்பாகவும் புரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களாகவும் உணர்வதற்கு உதவுவதுமாகும்.

மேலும் வாசிக்க / References 

1. உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) — குழந்தைகளின் ஆரம்பகால வளர்ச்சி

WHO வழிகாட்டுதலைப் படிக்கவும்

2. Harvard University — குழந்தைகளுடன் உணர்வுப்பூர்வமான தொடர்பு

Harvard ஆய்வு மையத்தின் விளக்கத்தைப் படிக்கவும்

3. WHO — பெற்றோர் மற்றும் குழந்தைகளுக்கிடையிலான உறவு

WHO பெற்றோர் வழிகாட்டுதலைப் படிக்கவும்

4. வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்களும் குழந்தைகளின் மனநலமும் — ஆய்வுத் தொகுப்பு

முழு ஆய்வையும் வாசிக்கவும்